رمانای کلاسیک روسی ، مث رمانای معاصر آمریکایی ، اینجوری نیست که وقتی می بندیش بازم بهش فکر کنی ، و بری توی داستان .
ولی یه حس راحتی ای داره، در اون حد درگیر نمیشی که وقتی تموم بشه حس کنی یه تیکه از روحت باهاش رفته، ولی انقدری درگیرکننده س که بی خیالت کنه ، و بخوای ورق بزنی و ببینی چی میشه و ولش نکنی نصفه کاره .
یه حس لایتی داره ، مثل ماری جوانایی که ضعیفه .
و من قراره یه مدتی با کلاسیکای روسی سرگرم بشم.
امریکایی معاصر کافیه .
welcome to russian chaos.
برچسب:
نویسنده: نگین محمدی